Byli i nieoficjalni członkowie zespołu.

Tom Tom Tompkins (1980 -1981) Pierwszy perkusista NMA.

Rob Waddington (1981-1982) Drugi perkusista. "Człowiek z klubu Keighley, który niezbyt rozumiał do czego się przyłączył". Rzekł na pożegnanie "nigdzie się beze mnie nie dostaniecie (niczego nie osiągniecie)" jak zespół zaczął zdobywać pierwszą popularność, zrobił miejsce Robertowi.

Robert Heaton (1982 -1997) Urodził się 7 lipca 1961 roku. W młodości jego rodzina często zmieniała miejsce pobytu, więc Robert mieszkał w takich krajach jak Kanada czy Belgia. Jego wykształcenie było raczej ograniczone, zaczynał początkowo jako gitarzysta. Grę w zespołach zaczął w wieku około 14 lat. Oto co mówi Robert o tym jak stał się perkusistą; "Lubiłem oglądać stare filmy z udziałem Gene Krupa i tym podobne, to gdzie perkusiści byli najważniejsi, naprawdę dzicy, aresztowano ich, ale zawsze udało im się zdążyć na koncert i zagrać coś naprawę wspaniałego. Wtedy zobaczyłem Buddy'ego Rich'a podczas The Lucille Ball Show i zdecydowałem się, że perkusja będzie dla mnie wszystkim... później jednak pomyślałem, kogo stać na perkusję? Więc grałem na gitarze do momentu gdy ktoś w szkole powiedział, że ma perkusję na sprzedaż za 30 funtów. Więc sprzedałem gitarę, wybłagałem resztę, przekonałem mamę, że to dobry pomysł i będę grał kiedy jej nie będzie, i kupiłem ją, wkrótce przekonałem się należała do zespołu wielgachnych gości z piątej klasy (miałem wtedy 14 lat). Zapukali do moich drzwi i powiedzieli "masz naszą perkusję, więc albo będziesz grał u nas albo "dostaniesz w łeb", a morał z tej historii jest taki .....". Robert grał dosłownie w niezliczonej liczbie zespołów, najbardziej godny uwagi to Hawkwind, pracował także przy transporcie sprzętu muzycznego różnych zespołów. W wieku 21 lat poznał Justina przez ich wspólnego znajomego na imprezie. Justin właśnie szukał w tym czasie perkusisty. Robert przyłączył się do zespołu i to koniec tej historii. Początkowo przyjął przydomek Robb ale szybko odszedł od tego czując, że będzie to brzmieć zbyt pretensjonalnie. Podczas pierwszej trasy NMA poznał swoją przyszłą żonę, Robin, w L.A. Jason Harris był świadkiem na ich ślubie. Ulubionym zajęciem Roberta jest praca w ogrodzie kiedy nie jest w trasie oraz nagrywanie różnych rzeczy w domowym studio, jednak nic z tych rzeczy nie zostało wydane, był także producentem płyt dla kilku zespołów, m.in. Asylum oraz Atom Heart Mother. Pojawił się także na płycie Joolz "Hex" oraz jej singlu "Protection". Około 1995 roku u Roberta rozpoznano niedawno odkryto chorobę (ang. nazwa sarcoidosis), o której jak na razie niewiele wiadomo. Robert tak opisuje jej objawy "brak energii, wszystko w koło wiruje, zmęczenie, brak motywacji". Zwykle jest to spowodowane przez stres. Ostatni koncert zagrał 12 września 1997 roku w Shepherds Bush Empire w Londynie.

Stuart Morrow (1980 -1985) Pierwotny basista i jeden z założycieli zespołu. Według Roberta "Wyjątkowo utalentowany muzyk. Pojawiał się okazjonalnie w różnych zespołach w od czasu odejścia w 1985 roku w połowie trasy "No Rest". Pracował także przy zakładaniu krótko istniejącego zespołu 'Kill To This' około 1995 roku. Obecnie mieszka w Bradford i ciągle zajmuje się amatorsko muzyką.

Jason 'Moose' Harris (1985 -1989) Zastąpił Stuart'a. Według Justina "Bardzo zdolny ale leniwy muzyk, który wstąpił do zespołu w wieku 17 lat. Myśleliśmy, że dorośnie w NMA, ale dorastał z dala od NMA. Później wstąpił do Atom Heart Mother oraz The Damned. Obecnie, uważa się że porzucił muzykę całkowicie".

Ricky Warwick (1987) Dołączony do zespołu na trasę koncertową. "Grał w supporcie NMA, Rough Charm, podczas trasy Poison Street (był także długoletnim fanem zespołu), kiedy NMA zdecydowało się zagrać "51st State" na żywo z akustyczną i elektryczną gitarą, wtedy dostał pracę. Odszedł pod koniec 1987 roku i założył zespoły Metal heroes oraz The Almighty". Obecnie mieszka w Dublinie.

Chris Mclaughlin (1987-1988) "Weteran muzyki z Bradford został zaproszony do gry jako drugi gitarzysta. Opuścił zespól aby założyć beznadziejny zespół Loud. Obecna działalność nieznana".

Mark Feltham (1987 - a także inne występy) "Mark, alias 'Blind Lemon Feltham', nigdy nie był członkiem NMA ale jako jeden z ich muzycznych bohaterów, (po zagraniu w Nine Below Zero), został poproszony o zagranie na płycie "Ghost Of Cain". Później zagrał także podczas trasy "Poison Street", podczas kilku festiwali oraz podczas obchodów dwudziestolecia zespołu w grudniu 2000 roku w Londynie i w Kolonii. Można go też usłyszeć grającego na harfie na wielu płytach różnych zespołów, w muzycznych programach TV, reklamach, itp. Grał także trasy koncertowe między innymi z Rory Gallagher'em i wielu innymi. Zagrał także z NMA i Tom'em Jones'em "Gimme Shelter" i pozostaje jednym z ulubionych muzyków NMA i najlepszym przyjacielem." W latach 1997/98 grał razem z Oasis podczas ich trasy koncertowej.

Ed Alleyne Johnson (1989 -1993; 2000) Ed Alleyne-Johnson urodził się w Liverpoolu. Studiował sztuki piękne na uniwersytecie w Oxfordzie, tam też szybko został znanym basistą i skrzypkiem. Po studiach grał na ulicach na zrobionych przez siebie elektrycznych skrzypcach wspomaganych wzmacniaczem na baterie oraz urządzeniem dającym dodatkowe efekty podczas gry. W ten sposób ukształtował się unikatowy styl gry Eda, który stał się jego znakiem rozpoznawczym. Sam na ten temat wypowiada się następująco, " To jest kontynuowanie tradycji, zawsze wierzyłem, że tacy ludzie jak Bach czy Vivaldi, używaliby instrumentów elektronicznych, gdyby te istniały w ich czasach… Wiele dzieciaków uczy się w szkole gry na skrzypcach, a kiedy zaczynają dorastać chcieliby zagrać w zespole rockowym, ale czują się odrzuceni, ponieważ skrzypce są uważane za instrument stereotypowy i typowo klasyczny… Uważam, że postrzeganie muzyki w tak sztywnych kategoriach jest głupie. Dla mnie najważniejsza w muzyce jest uczciwość, granie tego, co się czuje w sercu. Jeśli ludzie chcą klasyfikować gatunki muzyczne, to mi to nie przeszkadza, dla mnie zawsze to pozostanie muzyką.
Od 1989 roku zaczęła się współpraca Eda z New Model Army, kiedy to został pierwotnie poproszony o zagranie na singlu z piosenką Vagabonds, a potem na całym albumie Thunder and Consolation. Tak zaczęła się czteroletnia współpraca, podczas której Ed grał na skrzypcach elektronicznych oraz syntezatorze. Podczas tego okresu Ed z zespołem dali wspólnie ponad 300 koncertów. Ed także pojawił się na albumach Impurity (1990), Raw Melody Men (1991) oraz Ballads EP Living In The Rose (1993). Wspólne koncertowanie zakończyło się w 22 sierpnia 1993 w Neu Isenberg. Podczas obchodów 20-lecia zespołu Ed pojawił się jeszcze na dwóch koncertach, 23 października 2000 w Nottingham w dniu 20-tej rocznicy pierwszego koncertu NMA oraz 23 grudnia 2000 w Kolonii.

Adrian Portas (1990 -1992). Grał podczas całej trasy promujacej album Impurity, a także w studio podczas nagrywania "The Love Of Hopeless Causes". Odszedł w 1992 roku aby założyć w Londynie zespół Dollface. Ostatni koncert zagrał w Berlinie 29 sierpnia 1992 roku.

Ed Wolsenholme (1996 -1997) Ed był drugim skrzypkiem, który grał w zespole. Według Roberta, "jest w Anglii sławna rodzina Wolsenholmes'ów, tworząca programy dla telewizji, mająca wśród swych członków kierowców rajdowych, a Ed jest jedną z odnóg tej rodziny i jest skrzypkiem. Spytaliśmy go czy nie miałby ochoty zagrać kilku piosenek z nami i to tyle. Zagraliśmy około 10 koncertów i poszło nam całkiem dobrze. Fajnie było zagrać kilka starszych kawałków, które mają partie skrzypiec. Nie planowaliśmy żadnej regularnej współpracy. Poprzednio grał w zespole 'Dolfin' (albo Dolefin?), ale nic oficjalnego nie zostało wydane. Do zespołu został wprowadzony przez Nelson'a. Kiedy Nelson mieszkał w Bradford grali razem w duecie 'Earful Tower'. Pierwszy koncert zagrał 16 sierpnia 1996 roku w Bremie.

Źródło: BD7.NET - Chinese Whispers - NMA FAQ oraz Ed and Denyze Alleyne-Johnson - Biographical Info.